«محبوب» (The Beloved)؛ آن سوی میزانسنِ رابطه | نگاهی به جدیدترین ساختهٔ رودریگو سوروگوین۱۲ شهریور , ۱۴۰۵
فیلمهای بزرگ سینمای ایران در چهل سالگی | ۵- طلسم (داریوش فرهنگ، ۱۳۶۵): بر آستانهی آیین۱۰ شهریور , ۱۴۰۵
آنچه بر زنان خواننده در ایران میگذرد، شر محض است | زن، زندگی، آزادی، راه بیبازگشت: هانا کامکار۲۷ آذر , ۱۴۰۴
این انتخاب تک تک افراد است که در این برهه کجا بایستند: در کنار مردم یا در سمت منفعت شخصی | زن، زندگی، آزادی، راه بیبازگشت: مریم مقدم۶ آذر , ۱۴۰۴
برادری از معشوقۀ دیگر | یادداشتی بر مینیسریال نیمهمرد (Half Man) به کارگردانی ریچارد گد۱۱ مرداد , ۱۴۰۵
آناتومی سقوط اخلاقی در کارناوال رادو ژوده | دربارهی فیلم «خاطرات یک کلفت» (Diary of a Chambermaid)۱۶ شهریور , ۱۴۰۵
آناتومی سقوط اخلاقی در کارناوال رادو ژوده | دربارهی فیلم «خاطرات یک کلفت» (Diary of a Chambermaid)۱۶ شهریور , ۱۴۰۵
آنچه بر زنان خواننده در ایران میگذرد، شر محض است | زن، زندگی، آزادی، راه بیبازگشت: هانا کامکار۲۷ آذر , ۱۴۰۴
جشن نور و شعر و سکون در دنیای نابغهی تئاتر تجربی جهان | نگاهی کوتاه به دنیای تئاتری رابرت ویلسون۲۶ مرداد , ۱۴۰۴
شکستن دیوار چهارم، از استیصال سوگ تا قدرت درک | نگاهی به نمایش «تلنگر» به نویسندگی و کارگردانی برزو ارجمند و احسان کرمی۲۹ مرداد , ۱۴۰۵
شکستن دیوار چهارم، از استیصال سوگ تا قدرت درک | نگاهی به نمایش «تلنگر» به نویسندگی و کارگردانی برزو ارجمند و احسان کرمی۲۹ مرداد , ۱۴۰۵
به یاد آوردن، مهمترین کنش تاریخی است | پدیدهی «تخریب خاطرات خوش»؛ به بهانهی بازگشت محسن نامجو به ایران۸ شهریور , ۱۴۰۵
آنچه بر زنان خواننده در ایران میگذرد، شر محض است | زن، زندگی، آزادی، راه بیبازگشت: هانا کامکار۲۷ آذر , ۱۴۰۴
به یاد آوردن، مهمترین کنش تاریخی است | پدیدهی «تخریب خاطرات خوش»؛ به بهانهی بازگشت محسن نامجو به ایران۸ شهریور , ۱۴۰۵
خودمختاری؛ آنچه جامعه ایران بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد | نگاهی به اندیشههای کاستوریادیس۱۲ مرداد , ۱۴۰۵
روشنفکران ایرانی با دفاع از «قیصر» به سینمای ایران ضربه زدند / گفتگو با آربی اوانسیان (بخش دوم)۲۸ شهریور , ۱۴۰۳
آناتومی سقوط اخلاقی در کارناوال رادو ژوده | دربارهی فیلم «خاطرات یک کلفت» (Diary of a Chambermaid)محسن مومنزاده رادو ژوده در میان نامهای برجسته «موج نوی سینمای رومانی»، چهرهای یگانه، ناآرام و بهشدت رادیکال است. ژوده خیلی زود مسیر خود را جدا کرد
