نویسنده: پرویز جاهد
سینما همواره بهعنوان آینهای برای بازتاب واقعیت عمل کرده و این بهویژه در تفاوت میان هالیوود و سینمای مستقل یا هنری بهروشنی قابل مشاهده است
فیلم «زندگی پنهان» ساختهٔ ترنس مالیک، دربردارندۀ دغدغههای فلسفی، الهیاتی و زیباشناختی همیشگی اوست که در این فیلم به شکلی رادیکال
روز گذشته نسخهی مرمتشدهی 4K فیلم «زمین و آزادی» ساخته کن لوچ، در بخش کلاسیک فستیوال فیلم کن 2026 به نمایش درآمد
فیلم «دو بار زیستن و سه بار مردن» ساخته کریم لک زاده که در بخش «اسید» جشنواره فیلم کن شرکت دارد، اثری متفاوت در سینمای امروز ایران است
“اگر عکسهای جنگ واقعاً چنین قدرتی دارند، چرا پس از این همه تصاویر هولناک، جنگ متوقف نشده است؟” عکاسی از جنگ تقریباً از نیمهٔ قرن نوزدهم،…
«یک تصادف ساده»، فیلمی است فاقد ویژگیهای متاسینمایی و خودبازتابانه فیلمهای قبلی پناهی و روی یک روایت خطی با محوریت خشم متمرکز شده
مرگ بلا تار، مرگ یک «مولف» بزرگ سینماست؛ وداع با سینماگری که سینمایش، آخرین پناهگاه حقیقت و چشمانداز جهانی بود که آرام در تاریکی فرو رفت
بهرام بیضایی، برکت و عزت تئاتر و سینمای ایران. درام نویس و مولف بزرگ که از درامنویسان بزرگ جهان کم نداشت و بر قله نمایش در ایران ایستاد
وقتی گرفتار نوشتههای ساموئل بکت میشوی، همیشه گرفتار خواهی ماند. همیشه. از آثار متأخر بکت یعنی «بد دیده شد، بد گفته شد» (۱۹۸۱)
«تمام آنچه از تو باقی مانده است» به کارگردانی و نویسندگی چرین دبیس، یکی از فیلمهای قابلتوجهی بود که در بخش «زیتون شکسته» به نمایش درآمد