مطالب نقد و نظریه ادبی

وقتی درمورد داستان کوتاه آمریکایی از دهه‌‎ی هشتاد قرن بیستم به بعد تحقیق می‌کنیم با یک اصطلاح به‌شدت فراگیر مواجه می‌شویم: «رئالیسم کثیف»

وقتی گرفتار نوشته‌های ساموئل بکت می‌شوی، همیشه گرفتار خواهی ماند. همیشه. از آثار متأخر بکت یعنی «بد دیده شد، بد گفته شد» (۱۹۸۱)

ناباکوف را باید تنها پیامبری دانست که از هرگونه پیام اخلاقی برائت می‌جست. او با صدای بلند فریاد می‌زد که «هنر فاقد ارزش اجتماعی است»

«معصوم چهارم» گلشیری مانند داستان «معصوم اول» در فرم نامه‌نگاری نوشته شده. راوی اول‌شخص داستان نامه را به‌عنوان محمل روایی انتخاب کرده

گلشیری معصوم اول تا چهارم را در مجموعه‌داستان «نمازخانه‌ی کوچک من» یک‌جا منتشر کرد. جدا از معصوم‌ها، شامل چند داستان بسیار معروف دیگر

از مجموعه‌یادداشت‌های «فرزندکشی در داستان کوتاه فارسی» به‌سراغ داستان کوتاه «خانه‌ی سنگباران» نوشته‌ی شهلا پروین‌روح رفته‌ایم

تقوایی مجموعه تابستان همان‌سال را ۱۳۴۸ منتشر کرد. مکان این داستان‌ها جنوب ایران است و از نظر سبک روایت و انتخاب زبان، به همینگوی نزدیک است

کمیته‌ی جایزه‌ی نوبل در این راستا اعلام کرد که آثار لاسلو کراسناهورکای، این نویسنده‌ی مجارستانی «بار دیگر قدرت هنر را تأیید می‌کنند.»

دو اقتباس سینمایی از این نمایشنامه است: فیلم «پستچی» (۱۳۵۱) ساخته داریوش مهرجویی و «وویتسک» (۱۹۷۹) ساخته ورنر هرتزوگ

تفسیر شعری از فلیپ لارکین که رورتی با تحلیل آن می‌کوشد تا نشان دهد انسان نه ذات درونی دارد، نه ماهیت ازلی