نویسنده: امید فاخر

تجربه صربستان در دوران اسلوبودان میلوشویچ، نمونه‌ای قابل‌تأمل از این واقعیت تاریخی است. میلوشویچ که به دلیل نقش خود در جنگ‌های بالکان

میان نمایش بحران و فهم سازوکارهای آن تفاوتی جدی وجود دارد؛ تفاوتی که می‌تواند مسیر نقد اجتماعی را تغییر هدایت کند

سینمای ایران چگونه بحران را روایت می‌کند؟ انسان امروز بیش از هر زمان دیگری امکان حرف زدن، دیده شدن و انتخاب کردن دارد

فیلم مگس‌ها ساخته فرناندو ایمبکه، درباره امکان تغییر انسان در مواجهه با رنج دیگری است. ایمبکه با فاصله گرفتن از الگوی آشنا

صفی‌یاری در فیلم‌های فرهادی برش را در جایی قرار می‌دهد که تماشاگر بیش از آنکه به خودِ تدوین فکر کند، درگیر موقعیت شود

آنچه در «قصه‌های موازی» برای من بیش از هر چیز اهمیت دارد، این است که فرهادی بار دیگر به مسئله‌ای بازمی‌گردد

پرویز صیاد را نمی‌توان فقط با «صمد» شناخت؛ شاید مهم‌تر از خود صمد، هوش اجتماعی صیاد برای پیدا کردن شخصیت‌های جامعه باشد

شاید هنوز زود باشد که درباره درآمد واقعی انتشار یک فیلم در یوتیوب با قطعیت سخن بگوییم؛ به‌خصوص درباره فیلمی مانند «بی داد» که هم‌زمان در…

دیوید دنبرو در مقدمه «منشور حقوق قصه‌گویی»: «حقوق قصه‌گویی به اندازه حقوق دیگر شناخته‌شده نیستند، اما اهمیتشان کمتر از آنها نیست.»

آرزوی بزرگ ساخته خسرو شجاعی، از جایی آغاز می‌شود که بهروز بهروزان، فیلمنامه‌نویس، در رؤیا و توهم فروش فیلمنامه‌اش، تصویری آرمانی دارد