نویسنده: رضا صائمی
اکران «استخر» به عنوان سومین فیلم بلند سروش صحت، بیش از آنکه صرفاً ورود یک فیلم تازه به چرخه اکران باشد، فرصتی است برای مرور مسیر او
وقتی فهرست رأیدهندگان جوایز گلدنگلوب منتشر شد، برای مخاطبان ایرانی تنها افزایش تعداد نامها اهمیت نداشت
انتخاب ۱۹ نسخه مرمتشده از شاهکارهای سینمای جهان برای نمایش در هشتاد و سومین جشنواره ونیز نیز از همین منظر اهمیت پیدا میکند
فیلمهای زلزلهای در ژانر «فیلم فاجعه» قرار میگیرند. ژانری که در دهه ۷۰ به اوج رسید و فیلمسازان از جلوههای ویژه استفاده میکردند
خبر همکاری مارتین اسکورسیزی با یک شرکت فعال در حوزه هوش مصنوعی برای تولید استوریبورد، بار دیگر بحث رابطه فناوری و هنر را بازگرداند
جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی برگزار میشود که فوتبال بیش از هر زمان دیگری به یک زبان مشترک جهانی تبدیل شده است.
برخی آثار با محوریت «آتشبس» به لحظهای میپردازند که چرخه خشونت متوقف میشود و امکان گفتوگو و بازسازی روابط انسانی فراهم میآید
احمد طالبینژاد منتقد و نویسنده سینما درباره تعریف سینمای کارگری میگوید: «ما ژانری بهنام ژانر کارگری نداریم، کارگران جزئی از جامعه هستند
اگرچه شهرام اسدی کارگردان فیلم «روز واقعه» است اما نام بهرام بیضایی به عنوان نویسنده و فیلمنامهنویس بیشتر در ذهن مخاطبان و مردم ثبت شده
اگر بخواهیم ویژگیهای سینمای ایران از دهه نود به بعد را برشماریم، یکی از آنها رشد انتشار کتابهای سینمایی و تنوع سوژههای آن است