نویسنده: امیر گنجوی

گزارش‌های امیر گنجوی از جشنواره فیلم برلین 2020

پتزولد در اوندین از همان اول ما را با شخصیت اصلی، قهرمانِ زن، آشنا می‌کند و می‌توانیم ببینیم که با شخصیت‌های اطرافش تفاوت‌هایی دارد، طرز متفاوت راه رفتنش، و اینکه خیلی آدم تنهایی است و با کسی ارتباط دوستی برقرار نمی‌کند

ایده‌ام در آتلانتیکس این بود که وقتی آدم‌ها در دریا می‌میرند، قبری ندارند بنابراین روحشان سیار و در حرکت است، اعتقادی که کاملا جهانی است. این تصور همانقدر که آفریقایی‌ها به آن اعتقاد دارند، چیزی فرانسوی هم هست، و در پایان واقعا اهمیت ندارد که ایده از کجا می‌آید یا اینکه حقیقت دارد یا نه.

پینوکیوی ماتئو گارونه جذاب و دلنشین است. بازی‌ جذابی که روبرتو بنینی به عنوان پدر ژپتو نشان داده و همچنین عروسک چوبی دلپذیری که ساخته شده‌ و شخصیت‌های موازی مثل حلزون، فرشته‌ی مهربان، گربه و روباه، و همچنین مدیرسیرک فضا را برای ما جذاب و دلپذیر کرده

اولین فیلمتان نزدیکی، درباره‌ی خانواده‌ای یهودی و آدم‌ربایی است. حالا با دختر قدبلند فیلمی تاریخی ساخته‌اید. چرا تصمیم گرفتید این مسیر متفاوت را پیش بگیرید؟ زیاد…

مشاهده‌ی اتفاقاتی که در این چند روز در امریکا رخ داد این حقیقت را ثابت کرد که هنوز فضای فیزیکی شهری نقش اساسی را در ایجاد پروسه‌های دموکراسی بر عهده دارد

در «پنهان شده» شخصیتی مجنون را می‌بینیم، که نقاش و هنرمند موفقی درآمده. مرز بین واقعیت و خیال،‌ این که هنرمند تا چه حد باید با معیارهای جامعه هم‌خوانی داشته باشد

فیلم بینوایان که در جشنواره کن تحسین شد و نامزد فرانسه در اسکار هم بود، اولین فیلم بلند لاج لی است که در کارنامه‌اش فیلم‌های مستند و چند فیلم کوتاه دیده می‌شود.

مهم‌ترین بحثی که این روزها مطرح می‌شود این است که جایزه گرفتن انگل نشان‌ می‌دهد که سینما وارد دوران جدیدی شده. دورانی که در آن بحثِ مرزها و مرزبندی‌هایی که پیش از این در سینما وجود داشت کم‌رنگ‌تر شده

گزارش‌های امیر گنجوی از جشنواره فیلم برلین 2020