مطالب پیشنهاد سردبیر

با وجود این تصویر تلخ از بحران مردانگی، آیا می‌توان به آینده‌ی مرد ایرانی امیدوار بود؟ پاسخ، بی‌تردید، آری است.

در اینجا بخشی از داستانی با نام انتخاب سوفی نوشتهٔ ویلیام استایرن را با ترجمه افشین رضاپور در سری داستان‌های فینیکس می‌خوانیم

«فرانکنشتاین» گیرمو دل‌تورو اودیسه غریبی است که می‌خواهد داستان مری شلی را از زاویه دیگری جدای از نسخه‌های سینمایی پیشین روایت ‌کند

به زندگی مادر و فرزندی از شاهنامه می‌پردازد: داستان همای چهرزاد و پسرش داراب. همای چهرزاد اولین شاه بانوی شاهنامه است و از تبار کیانیان

اولین نام در این لیست، شیوا ابراهیمی است. در رشته تئاتر عروسکی دانشگاه هنر تحصیل کرده و کار بازیگری را در سریال «کهنه سوار» آغاز کرد

بخشش (La Grazie) ادامه منطقی جهان قبلی اوست؛ هم بازیگر همیشگی‌اش را دارد و هم فضا و اتمسفر فیلم‌های پیشین را قرض می‌گیرد

در داستان «استخر» با پدری طرفیم که معمولی‌ترینِ آدم‌هاست؛ و این اساساً یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های داستان مدرن با داستان‌های کلاسیک است.

اجرایی چون «مادر» که یادآور جریان تئاتر دانشگاهی دهه نود است تا حدودی توانسته رضایت دوستداران این شکل از اجراهای تجربه‌گرایانه را کسب کند.

سریال «وحشی» ساخته‌ی هومن سیدی در فصل نخست خود، تلاشی جاه‌طلبانه برای ورود به ژانر تریلر جنایی–معمایی با مایه‌های نوآر است

«زنان چه می‌خواهند؟» سوالی که مردها همیشه پرسیده‌اند. در واقع نشان می‌دهد که دنیای زنان برای مردها، مانند یک سرزمین ناشناخته است