مطالب نقد فیلم

فیلم «اسارت بشری» ساخته جان کرامول، نخستین اقتباس سینمایی هالیوودی و روایتی فشرده از رمان «پیرامون اسارت بشری»، شاهکار سامرست موآم است

فیلم «فردا» (۱۹۷۲) ساخته جوزف آنتونی، اثری آرام و نامتعارف درباره تنهایی، شفقت و تداوم عشق در جهانی است که امکانی برای خوشبختی وجود ندارد

سینمای فاتح آکین را می‌توان سینمای مرزها دانست؛ مرزهایی که گاه روی نقشه کشیده شده‌اند و گاه درون آدم‌ها. از هامبورگ تا استانبول، از مهاجرت و…

آتلان در گرادیوا صرفا یک قصه روایت نمی‌کند، بلکه دوربینش را چون ابزار جراحیِ روان و باستان‌شناسی ناخودآگاه به کار می‌گیرد

سینمای امین الپر همواره در نقطه‌ی تلاقی سیاست، روان‌شناسی جمعی، تاریخ و ساختارهای سرکوب حرکت کرده. ترکیب پسند بازار با سیاق او همخوان نیست

فیلم مگس‌ها ساخته فرناندو ایمبکه، درباره امکان تغییر انسان در مواجهه با رنج دیگری است. ایمبکه با فاصله گرفتن از الگوی آشنا

«اتاق‌های پشتی» با یک سکانس پیش از تیتراژ آغاز می‌شود که شروع نمایش وهم در فیلمی ساده در ساخت اما پیچیده در باطن و روایت است

پیش و بیش از هر چیز، فیلم کریسمس تلخ به شکلی درخشان و ساختاریافته بر واژگونی بنیادین قراردادهای بصری کلاسیک سینما بنا شده

«نیاکان عزیز، بگذارید عبور کنیم» تازه‌ترین ساخته لاو دیاز در بخش خارج از مسابقه جشنواره ونیز نمایش داشت

اگر سینما در آغاز قرن بیستم ابزاری مکانیکی برای ثبت ماده بود، در فیلم رستاخیز ساخته‌ی بی گان، این دستگاهِ ثبت، مثل یک جراحی عمل می‌کند