مطالب نقد فیلم

پابلو لارین در فیلم «کُنت» نشان می‌دهد که نیروی شر پایدار است و می‌تواند مثل یک خون‌آشام خود را تغذیه کند تا زنده بماند.

آنچه کارگردانی بهمن کامیار در فیلم «لاک پشت» را متمایز می‌سازد، وسواس او در تطبیق و درهم‌تنیدگی فرم و محتواست

فیلم کم قدر دیده ریچارد لینکلیتر با نام «ماه آبی»، که پس از نمایش در جشنواره برلین امسال، این روزها در جشنواره فیلم وین نمایش دارد

فیلم «علت مرگ، نامعلوم»، تمام ویژگی‌های ژانر «فیلم جاده‌ای» را دارد. سفر، جاده، طبیعت، مرز‌های بی‌پایان، تحول شخصیت، گم‌گشتگی، مرگ

فیلم فرمونت ساخته‌ی بابک جلالی از آن دست فیلم‌هایی است که به‌سادگی نمی‌توان آن را صرفا در چهارچوب یک درام اجتماعی درباره مهاجرت بررسی کرد

«مقصد نهایی» که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۱ با پنج فیلم دنبال شده بود، حالا پس از یک وقفه چهارده ساله بازگشته است: «مقصد نهایی: تبار خونین».

«جشن تولد» ساخته میگل آنخل خیمنس که در جشنواره لوکارنو در پیاتزا گرانده برای هزاران تماشاگر به نمایش درآمد، سعی دارد داستانی گفته شده

وقتی تاریخ به ‌مثابه‌ی ترومایی تحمل‌ناپذیر ظاهر می‌شود، روان برای صیانت از خود به درون پناه می‌برد و منطق جهان را از منظر درونیِ خویش بازنویسی…

به‌‌ ندرت پیش می‌آید که بیننده حین تماشای فیلم‌های وودی آلن بتواند خود را در سطح کمدیِ محض نگه دارد و به بُعدِ انتقادی یا آسیب‌شناختیِ…

برداشت از خواست حقیقت به‌مثابه‌ی سمپتوم، مضمونی است که گویی هسته‌ی مفهومیِ فیلم «پی» (۱۹۹۸) را شکل می‌دهد