مطالب یادداشت‌ها

«دختران ما» فیلمی دربارهٔ حادثه‌ای برای دو دختر نوجوان است، اما خیلی زود روشن می‌شود که حادثه فقط آغاز ماجراست

آرزوی بزرگ ساخته خسرو شجاعی، از جایی آغاز می‌شود که بهروز بهروزان، فیلمنامه‌نویس، در رؤیا و توهم فروش فیلمنامه‌اش، تصویری آرمانی دارد

اولیویا وایلد در «دعوت» (The Invite)، کاملاً تئاتری که می‌کوشد تمام انرژی دراماتیک خود را از فضایی بسته و محصور بیرون بکشد

فیلم «بی داد» می‌خواهد درباره حق خواندن زنان حرف بزند؛ درباره زنانی که صدایشان، پیش از آنکه شنیده شود، با دیوارهای قانون مواجه می‌شود

«لاویان» تلاش می‌کند با دست‌مایه قرار دادن بسترِ ژانر وحشت، دست به افشاگری علیه خفقانِ سنت بزند و قصه‌اش را بر محور یک عشق ممنوع بپیماید

تغییر شیوه مصرف تصویر در سال‌های اخیر باعث شده جایگاه تیتراژ به حاشیه رانده شود. در دوران سینمای کلاسیک، تماشاگر در سالن تاریک سینما می‌نشست

فیلم حصار (The Fence) اقتباسی است از نمایشنامه‌ی «جدال سیاه و سگ‌ها» اثر برنار-ماری کُلتِس؛ که آثارش را نمی‌توان صرفاً متن‌هایی نمایشی دانست

«نامه‌های زرد» بیش از آنکه یک درام خانوادگی باشد، یک درام سیاسی درباره هزینه‌های آزادی است. از همان نخستین سکانس، موضع خود را پنهان نمی‌کند

داستان «روز افشاگری» (Disclosure Day) در بستری از التهاب‌های جهان‌شمول و سایۀ سنگین یک جنگ جهانی سومِ در جریان روایت می‌شود

«بک‌رومز» (Backrooms) متکی بر یکی از عجیب‌ترین و نوظهورترین خاستگاه‌های رسانه‌ای قرن بیست‌ویکمی است؛ پدیده‌ای برآمده از اعماق فرهنگ اینترنت