مطالب کتاب

حالا و در روزهایی که شهرنوش پارسی‌پور عزیز را از دست داده‌ایم، شاید بتوانیم بر جایگاهی متمرکز شویم که طی شش دهه نویسندگی خلاق، با رنج

رمانِ «مای نِیم ایز لیلا»ی بی‌تا ملکوتی، بیش از هر چیز، پر است از فقدان، جدایی، نشدن، نتوانستن، نرسیدن، ترس‌خوردگی و واماندگی

می‌خواهم نگاهی داشته باشم به آثار شهرنوش پارسی‌پور، از مهم‌ترین نویسندگان ادبیات معاصر ایران که در ۸۰ سالگی با جهان فانی، وداع کرد

نگاهی به کتاب «ایران در آینه تایم» و گفت‌وگو با علی سجادی، روزنامه‌نگار و محقق تاریخ و ادبیات معاصر ایران

مهم‌ترین چیزی که درباره‌ی این می‌توان گفت این است که مای نیم ایز لیلا تاریخ مصرف ندارد. هرچند برهه‌ای خاص از تاریخ ایران را روایت کرده

شهریار مندنی‌پور نماینده‌ی برجسته‌ی نسل سوم داستان‌نویسی ایران است؛ نسلی که رئالیسم را به عنوان یک نقطه در شعله‌های جنگ و انقلاب صیقل خورد

اگر بخواهیم ویژگی‌های سینمای ایران از دهه نود به بعد را برشماریم، یکی از آنها رشد انتشار کتاب‌های سینمایی و تنوع سوژه‌های آن است

«معصوم چهارم» گلشیری مانند داستان «معصوم اول» در فرم نامه‌نگاری نوشته شده. راوی اول‌شخص داستان نامه را به‌عنوان محمل روایی انتخاب کرده

از مجموعه‌یادداشت‌های «فرزندکشی در داستان کوتاه فارسی» به‌سراغ داستان کوتاه «خانه‌ی سنگباران» نوشته‌ی شهلا پروین‌روح رفته‌ایم

تقوایی مجموعه تابستان همان‌سال را ۱۳۴۸ منتشر کرد. مکان این داستان‌ها جنوب ایران است و از نظر سبک روایت و انتخاب زبان، به همینگوی نزدیک است