نویسنده: بیتا ملکوتی
لیلی رشیدی با انتشار عکس بی حجابی از خود و با هشتگ «زن، زندگی، آزادی» در صفحهی اینستاگرامش نوشت: «من حرف خودم را خواهم زد.»
روی یک نوار ویاچاس نوشته شده بود: «پلنگ صورتی، دوبلهی فارسی». دبستان میرفتم. فکر کردم نوار کاتونهای پلنگ صورتی است. گذاشتمش توی ویدئو. موسیقی متناش، خودش…
سعید کنگرانی شاید مصداق دقیقی باشد از نسل سوختهای که با وقوع انقلاب ۵۷، بال و پرهایش چیده شد و فرصت شکوفایی و پختگی در هنرش را پیدا نکرد
از روزهای زن، زندگی، آزادی تصاویر پررنگی در ذهنام نقش بسته. یکی از آنها، تصویر اشکهای بیامان شبنم فرشادجو در یک لایو اینستاگرامی است
نگاهی به فیلم «باشو غریبهی کوچک» و مصیبتهای ساخت آن، به بهانهی جایزهی بهترین فیلم مرمت شده از فستیوال ونیز در روزهای اخیر
من ابتدا مریم پالیزبان شاعر را شناختم، وقتی در مجلهی هفت در اوايل دههی هشتاد، مسئول صفحات تئاتر بودم و از او چندین شعر در مجله منتشر شد
اخیرا ویدئویی در شبکههای اجتماعی وایرال شده که گفتگوی منوچهر فرید با «اکبر زنجانپور» از طریق یک پیامرسان تصویری را نشان میدهد
اولین نام در این لیست، شیوا ابراهیمی است. در رشته تئاتر عروسکی دانشگاه هنر تحصیل کرده و کار بازیگری را در سریال «کهنه سوار» آغاز کرد
در مجموعه شعر «با تشنگی پیر میشویم» کبری سعیدی، با نام هنری شهرزاد آمده است: «سال ۱۳۳۲ که دبستان میرفتم، گرسنهترین و چاقترین شاگرد بودم
«رابرت ویلسون» از مهمترین هنرمندان پیشرو و آوانگارد تئاتر تجربی قرن معاصر، خود استاد دیدن جزئیات و اجرای جزئیات در آثارش بود