نویسنده: بیتا ملکوتی
ناصر تقوایی از ابتدای فعالیت هنریاش مستقل بود. مجموعه داستان «تابستان همان سال» را که منتشر کرد ناشرش خودش بود
خانم مریم بوبانی را همیشه با موهای لخت سفید به یاد میآورم. با چهرهای صبور و آرام، چشمهای گویا و تن صدایی که در ذهنها میماند
فیلم «علت مرگ، نامعلوم»، تمام ویژگیهای ژانر «فیلم جادهای» را دارد. سفر، جاده، طبیعت، مرزهای بیپایان، تحول شخصیت، گمگشتگی، مرگ
لیلی رشیدی با انتشار عکس بی حجابی از خود و با هشتگ «زن، زندگی، آزادی» در صفحهی اینستاگرامش نوشت: «من حرف خودم را خواهم زد.»
روی یک نوار ویاچاس نوشته شده بود: «پلنگ صورتی، دوبلهی فارسی». دبستان میرفتم. فکر کردم نوار کاتونهای پلنگ صورتی است. گذاشتمش توی ویدئو. موسیقی متناش، خودش…
سعید کنگرانی شاید مصداق دقیقی باشد از نسل سوختهای که با وقوع انقلاب ۵۷، بال و پرهایش چیده شد و فرصت شکوفایی و پختگی در هنرش را پیدا نکرد
از روزهای زن، زندگی، آزادی تصاویر پررنگی در ذهنام نقش بسته. یکی از آنها، تصویر اشکهای بیامان شبنم فرشادجو در یک لایو اینستاگرامی است
نگاهی به فیلم «باشو غریبهی کوچک» و مصیبتهای ساخت آن، به بهانهی جایزهی بهترین فیلم مرمت شده از فستیوال ونیز در روزهای اخیر
من ابتدا مریم پالیزبان شاعر را شناختم، وقتی در مجلهی هفت در اوايل دههی هشتاد، مسئول صفحات تئاتر بودم و از او چندین شعر در مجله منتشر شد
اخیرا ویدئویی در شبکههای اجتماعی وایرال شده که گفتگوی منوچهر فرید با «اکبر زنجانپور» از طریق یک پیامرسان تصویری را نشان میدهد