مطالب سینما

آرزوی بزرگ ساخته خسرو شجاعی، از جایی آغاز می‌شود که بهروز بهروزان، فیلمنامه‌نویس، در رؤیا و توهم فروش فیلمنامه‌اش، تصویری آرمانی دارد

سینمای علی حاتمی را نمی‌توان صرفا سینمای قصه‌گویی، دیالوگ‌های شاعرانه یا بازسازی تاریخ دانست. در سینمای او، تصویر به اندازه کلام اهمیت دارد

شخصیت زنی که لیلی رشیدی در فیلم بی‌داد نقشش را با بازی درجه‌یک و ماندنی ایفا می‌کند، همهٔ این‌هاست، اما هیچ‌کدام هم نیست

وقتی تلفنی زنگ می‌خورد، انتظار شنیدن مکالمه‌ای شکل می‌گیرد و هنگامی که فیلم، یک نمای طولانی (برداشت بلند) از چهره‌ای خاموش نشان می‌دهد

لعبت‌باز روایت‌گر هنر و آیینی است ریشه‌دار و ماندگار اما رو به فراموشی، میراثی که از متن آیین‌ها به قدمت تاریخ به یادگار مانده است

اولیویا وایلد در «دعوت» (The Invite)، کاملاً تئاتری که می‌کوشد تمام انرژی دراماتیک خود را از فضایی بسته و محصور بیرون بکشد

انستیتو فیلم بریتانیا مرور آثار مونیکا ویتی، بازیگر برجسته ایتالیایی را ترتیب داده و فرصت تازه‌ای فراهم کرده برای دیدارچندباره فیلم‌هایش

خبرنگار در سینما فقط یک شغل نیست، یک موقعیت دراماتیک است. کسی که کارش دیدن، پرسیدن، پیگیری کردن و روایت کردن است

فیلم «بی داد» می‌خواهد درباره حق خواندن زنان حرف بزند؛ درباره زنانی که صدایشان، پیش از آنکه شنیده شود، با دیوارهای قانون مواجه می‌شود

چگونه مفهوم زمان در اندیشه هنری برگسون، مارتین هایدگر، ژیل دلوز و آندری تارکوفسکی، امکان فهم تازه‌ای از سینما را فراهم کرده