مطالب ادبیات

تفسیر شعری از فلیپ لارکین که رورتی با تحلیل آن می‌کوشد تا نشان دهد انسان نه ذات درونی دارد، نه ماهیت ازلی

سال ۱۳۴۹ بود که ایرج پزشکزاد مهم‌ترین و معروف‌ترین رمان خود، «دایی‌جان ناپلئون» را نوشت و به‌صورت پاورقی در مجله‌ی فردوسی منتشر کرد

لویاتان، یک هیولای کهن دریایی است که با دم‌اش به زمین ضربه ‌می‌زند و آشوب به پا ‌می‌کند و بیماری را فراگیر ‌می‌کند

«سفر زمستانی»، پیرنگ ساده‌ای دارد. مردی به‌دلیل علاقه‌اش به یک زن و عدم رسیدن به او تصمیم می‌گیرد هواپیمایی را از مسیر خود خارج کند

در ادامه داستان‌های کوتاه در فینیکس داستان کوتاه با نام محدوده را می‌خوانیم که توسط جویس کری نوشته شده و افشین رضاپور ترجمه کرده

بعضی از داستان کوتاه‌ها هستند که خود را محدود به یک خوانش نمی‌کنند. این داستان‌ها با ایجاد نوعی ابهام هنری و نوع اطلاعات‌دهی خود در داستان‌ها…

رمان «پدرو پارامو» نوشتهٔ خوآن رولفو، تراژدی سقوط و زوال مردمانی است که در چرخه‌ی سلطه‌ی سیاسی و مذهبی گیر افتاده‌اند.

در سومین قسمت از مجموعه‌یادداشت‌های «فرزندکشی در داستان کوتاه فارسی» به‌سراغ داستان کوتاه «چمدان» نوشته‌ی بزرگ علوی رفتیم.

گویی او هم بخشی از همان کتابخانه‌ی زنده بود. از او پرسیدم:«آیا نسخه‌ی مصور «کمدی الهی» دانته را دارید؟»

مهدی گنجوی، به همراه میثم علیپور، نسخۀ جدیدی از کتاب «هزار و یکشب» را با ترجمه محمدباقر خراسانی بزنجردی، ویرایش و منتشر کرده