مطالب مقالات

حضور تیلور شریدان زلزله‌ای سهمگین در این چشم‌انداز بود؛ مؤلفی که سال‌ها در برزخ نقش‌های فرعی و مکمل تلویزیونی روزگار گذراند

کمتر کارگردانی را می‌توان یافت که مثل آندری تارکوفسکی مسئله زمان را صریح و آگاهانه به مرکز نظریه و عمل سینمایی خود منتقل کرده باشد.

سینمای پدرو آلمودوبار، همواره سرشار از شور، رنگ، عاطفه و طغیان بوده است. او از دل سال‌های پرتلاطم پس از دوران محکومیت و خفقان برآمد

بهانه این یادداشت، فیلم «داستان‌های موازی» است، تازه‌ترین فیلم اصغر فرهادی که در سال ۲۰۲۶ در بخش مسابقه جشنواره کن به نمایش درآمد

درگذشت پاتریشیو گوزمن، مستندساز بزرگ شیلیایی، پایان زندگی سینماگری است که بیش از نیم قرن با دوربین خود به روایت تاریخ معاصر شیلی

اگر قرار باشد درباره صمدیان فقط به بهانه دریافت این نشان حرف بزنیم، احتمالاً مهم‌ترین بخش ماجرا را از دست داده‌ایم

پرویز صیاد را نمی‌توان فقط با «صمد» شناخت؛ شاید مهم‌تر از خود صمد، هوش اجتماعی صیاد برای پیدا کردن شخصیت‌های جامعه باشد

قصاص از آن سوژه‌هایی است که سینمای ایران هر بار به سراغش رفته، توانسته از دل آن یک موقعیت دراماتیک و ملتهب بیرون بکشد

رادو ژوده در میان نام‌های برجسته «موج نوی سینمای رومانی»، چهره‌ای یگانه، ناآرام و به‌شدت رادیکال است. ژوده خیلی زود مسیر خود را جدا کرد

دو جلد کتاب دلوز دربارۀ سینما، یعنی «حرکت- تصویر» و «زمان-تصویر»، در فاصله میان این دو پرسش شکل گرفته‌اند