مطالب مقالات

اولین باری که نام بهرام بیضایی جلب توجه‌ام کرد، زمانی بود که فیلم «دونده‌»‌ ساخته امیر نادری را دیدم. فیلم و ریتم‌اش مرا مبهوت خود کرده بود

بریژیت باردو، بازیگر فرانسوی که از میانه قرن بیستم و با فیلم‌هایی چون و خدا زن را آفرید تعریف تازه‌ای از نمادهای جنسی در سینما ارائه داد

ترانه علیدوستی، بازیگر مشهور و توانای سینمای ایران، بعد از سه سال دوری و سکوت، دوباره به جلوی دوربین بازگشت

چریکه‌ی تارا (۱۳۵۷) نمایانگر جسارت و شجاعت حیرت‌انگیز بهرام بیضائی در روایت داستانی غریب به شیوه‌ای کاملاً نامتعارف است

اگر بخواهیم ویژگی‌های سینمای ایران از دهه نود به بعد را برشماریم، یکی از آنها رشد انتشار کتاب‌های سینمایی و تنوع سوژه‌های آن است

راب راینر، بازیگر و کارگردان سرشناس، و همسرش میشل راینر، در خانه‌شان در لس‌آنجلس به قتل رسیدند. پسرشان، به اتهام قتل بازداشت شده

فیلم یک تصادف ساده، توانست برای دومین بار در تاریخ سینمای ایران، نخل طلای فستیوال کن را برای پناهی و البته مردم ایران به ارمغان بیاورد

مسعود کیمیایی از کارگردان‌های موج نو سینمای ایران درباره رابطه‌اش با شریعتی گفته: «من دکتر علی شریعتی را از کتاب‌ و سخنرانی‌هایش می‌شناختم

کارتون‌های امروزی بیشتر در وجوه تکنولوژیکی ظهور کرده‌اند و بیش از آنکه ساختاری داستانی داشته باشند که عناصر و المان‌های قصه در آن دیده شود

جنگل به مثابه یک لوکیشن در سینمای ایران حضور داشته و گاه به عنصر دراماتیک مهمی در قصه‌گویی بدل می‌شود نمونه موفق آن فیلم «جنگل پرتقال»