اولین باری که نام بهرام بیضایی جلب توجه‌ام کرد، زمانی بود که فیلم «دونده‌»‌ ساخته امیر نادری را دیدم. فیلم و ریتم‌اش مرا مبهوت خود کرده بود

فیلم «حقیقت» درام جنایی دادگاهی مبتنی بر کشف حقیقتِ قتل یک مرد جوان توسط معشوقه سابقش است که از خلال این روند، نقبی به گذشته آنها می‌زند

دنیا پر است از پاسخ‌های گوناگونی که به خواسته‌های مشابه داده شده‌اند. شاهدش همین دو نمازخانه‌ی پارک لاله