احساس کردم انگار «اریک رومر» فیلم «عشق در بعدازظهر» را فقط برای روایت زندگی یک مرد متأهل در پاریس دهه‌ی هفتاد نساخته

«بی‌عاطفه» ساخته کمال تبریزی از همین دسته آثار است؛ مجموعه‌ای طولانی که تمام انرژی خود را صرف کش دادن یک خط داستانی فرسوده می‌کند

در میان کارهای سینمایی ساتراپی؛ «خورشت مرغ آلو» (ساخته مشترک ساتراپی و ونسان پارونو) نسبت به «پرسپولیس»؛ کمتر درگیر بازنمایی مستقیم است